قله کهار از شناخته شده ترین و پرطرفدارترین کوه های استان البرز است. این قله بر روی آبپخشانی قرار دارد که از قله کرچان در بخش آسارا کرج شروع شده و تا بعد از قله پادشاه نشین روستای صمغ آباد آبیک ادامه دارد. طول این آبپخشان بیش از 70 کیلومتر است و بخش اصلی آن طالقان را از کرج،هشتگرد و آبیک جدا می کند.
محلی های دو طرف قله به آن «کاهار» می گویند. شاید این نام بر اثر استفاده زیاد به نام امروزی تغییر کرده باشد. صعود به قله کهار از هر چهار جهت امکان پذیر است، اما مسیر روستای کلوان (آسارا) طرفدار بیشتری دارد و پس از آن مسیر روستای گته ده (طالقان) کوهنوردان را به خود جذب می کند. مسیر غربی صعود از سمت قله ناز است، و مسیر شرقی هم مورد علاقه کسانی است که صعود خط الراسی دارند.
در این مقاله با دو مسیر صعود به قله کهار از روستاهای کلوان و گته ده آشنا می شویم.
| ارتفاع قله کهار | 4050 متر |
| مسافت رفت و برگشت از روستای کلوان | 16 کیلومتر |
| مسافت رفت و برگشت از روستای گته ده | 19 کیلومتر |
| موقعیت جغرافیایی قله کهار | 34.763575, 48.402316 |
صعود از جبهه شمالی (روستای گته ده طالقان)
گته ده در فاصله 33 کیلومتری شهر طالقان (شهرک پیشین) واقع است. پس از عبور از شهر طالقان و روستاهای اوانک و منگلان به جوستان می رسیم. با رد شدن از پل آهنی دوم، در کنار آرامستان روستا به یک دوراهی می رسیم، باید جاده سمت راست را ادامه دهیم. از این دوراهی تا مقصد 21 کیلومتر راه در پیش داریم.
پس از رسیدن به گته ده می بایست از روی پل رودخانه رد شده و خودرو خود را در کنار ساختمان دهیاری پارک کنیم. اینجا پای کار(آغاز کوهپیمایی) صعود به کهار است. در دو طرف ساختمان دهیاری دو جاده خاکی دیده می شود. از هر دو راه می توان به کهار رسید، در اینجا ما با مسیر سمت چپ آشنا می شویم.
ابتدای میسر جاده ای خاکی است که در کنار رودخانه به سمت جنوب می رود. پس از طی کردن مسافت کوتاهی جاده تمام می شود و پاکوبی مشخص ما را از روستا بیرون می برد. بعد از آخرین خانه به سربالایی می رسیم که چندان طولانی نیست. پس از آن دشت بزرگ پلکانی با شیبی ملایم را در پیش رو می بینیم. از اینجا با توجه به انبوه بودن گیاهان در بیشتر فصل ها شاید نتوانیم پاکوب را ببینیم، اما با هدف گرفتن دکل برقی که در بالا و سمت چپ دیده می شود و در تاریخی که این راهنما نوشته می شود ( تیرماه 1403) یکی از گوشهایش افتاده است و حرکت به سوی آن می توانیم راه را ادامه دهیم. کمی بالاتر آبشخوری برای گوسفندان درست کرده اند که از آب لوله آن می توان نوشید و بطری ها را پر کرد.
از کنار دکل و از جاده خاکی باید به سمت چپ برویم. در جایی که جاده به سوی دیگر دره می پیچد ما راه خود را جدا کرده و از تپه های خاکی و نرم بالا می رویم. از این جا به بعد مسیر بدون پاکوب است، اما جای نگرانی نیست، چون کمی که بالاتر برویم قلعه دختر(دختر قلعه) نمایان می شود که نشانه خوبی است که راه را درست آمده ایم.
با رسیدن به قلعه دختر، قله کهار روبروی مان است و در سمت راستش میشینه نو. پایین دست کهار و قلعه دختر یوردی (گوسفندسرا) است که در کنار چشمه برپا شده است.
برای رفتن به قله هم می توان از گوسفندسرا رفت و هم از گردنه «سیرابشم». مسیر گوسفندسرا درست رو به روی ماست. از کنار قلعه ارتفاع کم می کنیم و پس از رد شدن از یورد (گوسفندسرا) به سوی قله بالا می رویم. نکته مهم درباره این مسیر این است که پاکوب ندارد. پس بهتر است نکات مسیریابی و ایمنی را جدی تر بگیریم.
چنانچه بخواهیم از گردنه به قله برویم می بایست از سمت چپ قلعه دختر که پاکوبی مشخص دارد راه را ادامه داده و تا به گردنه برسیم. ادامه راه از گردنه در واقع همان مسیر شرقی است. از روی گردنه می توانیم روستای کلهای آسارا دیده می شود. از این جا به بعد پاکوبی که به طرف قله می رود، ضعیف است و گاهی هم ناپدید می شود. در این جا هم باید بیشتر مراقب باشیم تا دچار مشکل نشویم. در نهایت یال قله (در سمت راست) را در پیش می گیریم تا به مقصد برسیم.
در پایان این بخش دوباره یادآوری می کنیم که در بعضی از بخش های این مسیر پاکوب مشخصی دیده نمی شود و باید با نشانه ها و آشنایی قبلی راه را بپیماییم.
پیشنهاد صعود: راهنمای صعود به قله فراخ نو
صعود از جبهه جنوبی (روستای کلوان جاده چالوس)
برای رسیدن به روستای کلوان، وارد جاده چالوس می شویم. با طی کردن نزدیک به 53 کیلومتر به یک خروجی می رسیم که روی تابلو کنارش نام روستاهای کلوان، کلها و… دیده می شود. از این دو راهی تا محل پارک خودرو نیز تقریبا 8.5 کیلومتر راه در پیش داریم که پس از عبور از روستاهای اویزر و آیگان به آن جا می رسیم.
آغاز پیمایش جاده ای خاکی است که باید 400 متر در آن پیش برویم تا به پاکوبی که در سمت راست است، برسیم. با طی کردن این سربالایی به گردنه ای می رسیم که ویلایی آن جا ساخته اند. این جا گردنه ای است که بین کلوان و کلها قرار دارد. جاده خاکی سمت چپ را ادامه می دهیم تا به خانه دوم برسیم. صاحبخانه و یا محلی های مهربان در کنار باغ خانه دوم، دو سرویس بهداشتی درست کرده اند که جای قدردانی دارد.
راه مان را ادامه می دهیم. همین جا باید یادآوری کنیم که پاکوب تا قله کاملا مشخص است، با این حال بهتر است نکات مسیریابی و ایمنی را فراموش نکنیم. 500 متر بالاتر از سرویس بهداشتی شاخه ای از لوله آب روستا برای تشنگان و در راه ماندگان جدا کرده اند که فرصت خوبی برای استراحت و تامین آب ادامه مسیر است.
از این جا تا جان پناه نزدیک به 3 کیلومتر راه در پیش داریم. تا آن جا آب دیگری در مسیر نیست. بنابراین همان طور که گفته شد، بهتر است قمقمه و کمل بک مان را پر کنیم.
از این جا تا جان پناه، مسیری متنوع در پیش داریم. گاهی شیبی ملایم، گاهی هموار و گاهی شیبی تند. همه این ها باعث می شود تا بیشتر از آن که خسته شویم از راه لذت ببریم. در طی مسیر در سمت راست قله های سربند(شبیه سر یک فرد خوابیده)، ونتار و هفت خوان و در سمت چپ قله کهار کوچک در چشم اندازمان هستند. در پشت سر هم خوان کهار، منار و گلوی و… دیده می شوند.
درست زیر جان پناه، چند صد متر از مسیر شیب تندتری دارد که خب به امید استراحت و صبحانه خوردن در کنار چشمه! آن را هم پشت سر می گذاریم.
پس از آن که نفس مان چاق شد و سرحال شدیم، به راه مان ادامه می دهیم. 300 متر بالاتر از جان پناه به یک دوراهی می رسیم که راه رو به رو مسیر زمستانی است و کمی بالاتر به یال می رسد. تراورس سمت چپ نیز 1.5 کیلومتر جلوتر دوباره با مسیر زمستانی یکی می شود. طبعا در زمستان بهتر است از مسیر زمستانی که با پرچم آن را مشخص کرده اند برویم، اما در فصل های دیگر چندان تفاوتی نمی کند و به حال و هوای خودمان بستگی دارد که کدام را انتخاب کنیم. زیرا هر دو پاکوب مشخص و خوبی دارند.
از جایی که دو راه دوباره به هم می رسند، تقریبا 1.7 کیلومتر دیگر راه پیش روی ماست. ادامه راه را نیز با آرامش و آهستگی ادامه می دهیم. زیرا از این جا به بعد با افزایش ارتفاع، ممکن است بعضی ها دچار افت اکسیژن شوند.
بخش پایانی زیر قله، دشتی با شیب ملایم است. درست زیر قله پاکوبی به طرف غرب (سمت چپ) می رود. کسانی که قصد صعود به قله ناز را دارند پس از بازگشت از کهار این راه را در پیش می گیرند.
اکنون روی قله هستیم. در سمت راست و در دور دست (البته اگر هوا آلوده و ابری و مه آلود نباشد) قله آزادکوه دیده می شود، همچنین قله های ونتار و هفت خان و بخش شرقی آب پخشان کهار. در شمال غرب هم علم کوه و آب پخشان لشگرک (خرس چر، سیالیز، زرین کوه و…) و در سمت چپ (غرب) قله های میشینه نو و ناز و در جنوب هم کوه های البرز جنوبی.
همان طور که گفته شد، بعضی از کوهنوردان پس از کهار به سوی قله ناز که نزدیک به 100 متر بلندتر است می روند و از یال سیادر به روستای کلوان باز می گردند. مدت زمان صعود به قله کهار، همچون دیگر قله ها، بسته به تعداد نفرات گروه، سطح آمادگی آن ها، وضعیت آب و هوا و دیگر موارد تاثیر گذار متفاوت است.
راهنمای تصویری صعود به قله کهار
به امید صعودی موفق برای شما.
