استان البرز یکی از پرقله ترین! استان های کشور است. به همین دلیل همواره میزبان علاقه مندان به ورزش های کوهستانی است. جاده چالوس در این استان، از این نظر – علاوه بر این که به عنوان یکی از زیباترین و پر رفت و آمدترین شاهراه های کشور شناخته می شود – برای دوستداران کوهنوردی جایگاه ویژه ای دارد و مسیری است برای دسترسی به بسیاری از قله های البرز مرکزی. آغاز پیمایش چندین کوه این بخش، از روستای «وارنگه رود» است که در میانه این جاده واقع شده است. در «راهنمای صعود به قله خرسلک(خرسرک)» که از این روستا صعود می شود با جزییات مسیر این کوه بیشتر آشنا می شویم.
وارنگه رود
وارنگه رود یکی از روستاهای بخش آسارا شهرستان کرج است و در جاده دیزین که از جاده کرج – چالوس جدا می شود، قرار دارد.
سه راه دسترسی برای رسیدن به این روستا وجود دارد:
1. جاده قدیم کرج – چالوس: مسافت این مسیر از ابتدای جاده چالوس(میدان امیرکبیر کرج) تا وارنگه رود 69 کیلومتر است. برای رفتن به این روستا 500 متر پس از «گچسر» وارد جاده دیزین می شویم و با طی کردن 3 کیلومتر به جاده فرعی وارنگه رود می رسیم. از اینجا تا روستا نزدیک به 2.5 کیلومتر راه در پیش داریم.
2. آزادراه شمال(تهران – چالوس): آغاز این مسیر ابتدای آزادراه در شمال غربی تهران و پایان بزرگراه آزادگان است. مسافت آن نیز از عوارضی تا وارنگه رود کمی بیشتر از 52 کیلومتر است.
اگر این مسیر را انتخاب کردیم، پس از آن که وارد آزادراه شدیم و 32.5 کیلومتر را پیمودیم و تونل شماره 18 را رد کردیم، به خروجی شهرستانک می رسیم. در اینجا از اتوبان خارج شده و وارد جاده قدیم چالوس می شویم. راه را ادامه می دهیم تا به دو راهی دیزین برسیم. ادامه راه همانند مسیر 1 است.
(اگر از چالوس به طرف وارنگه رود می آییم، باید در خروجی پل زنگوله (کلومتر 71) وارد جاده قدیم چالوس – کرج شده و مسیر را تا دو راهی دیزین (کیلومتر 87) ادامه دهیم. طول این مسیر 93 کیلومتر است.
3. جاده فشم – وارنگه رود: این جاده بیشتر با نام جاده شمشک به دیزین شناخته می شود. پیش از هر چیز بهتر است بدانیم که این مسیر جاده ای کوهستانی و خطرناک است. و معمولا در زمستان همیشه بسته است. از آنجا که در این مقاله می خواهیم با جزییات مسیرهای دسترسی به مسیرهای صعود به قله خرسلک آشنا شویم، به ناچار از این جاده صحبت شد. توصیه مهم این است که برای رسیدن به روستای وارنگه رود از مسیرهای 1 و 2 استفاده شود.
پس از رسیدن به مقصد، از خیابان اصلی روستا که عرض کمی دارد، به آرامی عبور می کنیم تا نه مزاحم کسی شویم و نه آسیبی به انسان یا حیوانی برسانیم. پارکینگی که می توانیم به راحتی خودرو خود را در آنجا پارک کنیم در 1.3 کیلومتری ورودی روستا قرار دارد، محوطه ای باز در کنار باغی بزرگ.
مسیر صعود به قله خرسلک(خرسرک)
خب، پس از پارک کردن خودرو، دیگر باید خود را آماده پیمایش کنیم. پیش از آغاز پیاده روی بهتر است مطمئن شویم که همه چیز را برداشته ایم. دیگر باید راه بیافتیم. پاکوب مسیر از آغاز تا پایان کاملا مشخص است، پس نگرانی برای گم کردن راه نخواهیم داشت. تنها باید کمی دقت کنیم تا در چند دوراهی به مسیر اشتباه نرویم.
مسافت مسیر صعود به قله خرسلک: 9.3 کیلومتر
ارتفاع قله خرسلک: 3700 متر
ارتفاع پای کار: 2540 متر
(اعدادی که در بالا گفته شد تقریبی است و هر منبع و ابزاری ممکن است عدد متفاوتی را نشان دهد.)
همان طور که مشاهده می شود ما مسافتی نزدیک به 1200 متر را در بیشتر از 9 کیلومتر طی می کنیم، بنابراین شیب مسیر تقریبا ملایم است.
خب وارد پاکوب می شویم و آرام پیش می رویم تا بدن مان گرم شود. 400 متر پس از شروع به یک دوراهی می رسیم که ما را پایینی را ادامه می دهیم تا پس از 200 متر دیگر به پلی که روی رودخانه است، برسیم. از روی آن رد شده و به مسیر زیبا و آرامش بخش خود ادامه می دهیم. ادامه راه هیچ ابهام و موردی که ما را نگران کند، ندارد.
پس از پیمایش 2.8 کیلومتر به تابلوی محیط زیست می رسیم که عبارت «پست تابستانی سوتک» رویش نوشته شده است و با فلشی به سمت چپ اشاره می کند. در واقع اینجا یک دوراهی است که راه رو به رو به طرف آبگیر و قله خلنو می رود و دره سمت چپ که «شیرکمر» نام دارد ادامه راه ماست.
نکته مهمی که درباره این راه باید بدانیم آن است که، مسیر قله های کمان کوه، یخچال، سرماهو، آزادکوه، سوتک کوچک نیز هست. پس می توانیم در برنامه های بعدی دوباره از آن لذت ببریم.
راه را ادامه می دهیم. کمی بالاتر از تابلو، یک بیدستان کوچک دیده می شود که جای مناسبی برای استراحت، به ویژه هنگام بازگشت است. پس از رد شدن از کنار درخت ها باید از رود رد شویم. این رود معمولا آب زیادی ندارد و می توانیم با دقت از روی سنگ هایش بپریم، اما اگر به هر دلیلی نخواهیم این کار را انجام دهیم، درآوردن کفش ها و پا به آب زدن! هم بد نیست(هرچند بهتر است در پاییز و زمستان این کار را نکنیم).
دو تا سه بار دیگر باید از روی رود رد شویم که با رعایت نکات ایمنی کار دشواری نیست. راه را ادامه می دهیم تا پس از 5.5 کیلومتر (از آغاز مسیر) به چشمه ای برسیم که جای مناسبی برای کمی دم زدن است. البته چند صدمتر بالاتر چشمه دیگری نیز در کنار راه هست. شاید بد نباشد بتری و کمل بک خود را نیز پر کنیم.
تا «پست محیط زیست» نزدیک به 2 کیلومتر دیگر راه در پیش داریم. برای یادآوری باید گفته شود که تا ابتدای دره شیرکمر مسیر تقریبا هموار است و از ابتدای دره شیب کمی بیشتر می شود.
بالاخره پس از پیمایش مسافتی نزدیک به 7.3 کیلومتر به دشتی کوچک می رسیم. اتاقک محیط زیست نیز همین جاست. بیشتر کوهنوردان وکوهپیماها در اینجا کمی استراحت می کنند و چیزکی می خوردند و می نوشند تا تجدید قوا کنند. شاید بد نباشد ما هم همین کار را انجام دهیم. نهر کوچکی از آب چشمه های اطراف در این جا جریان دارد، که خب شاید برای نوشیدن چندان مناسب نباشد. یکی از سرچشمه ها کمی بالاتر در سمت چپ دره دیده می شود، که اگر بتوانیم از آنجا آب برداریم، کار عاقلانه ای است.
نکته مهم دیگر، وجود یک توالت در کنار اتاقک است که برای حفظ محیط زیست و بهداشت فردی کوهنوردان اهمیت ویژه ای دارد.
همان طور که گفته شد، این نقطه در فاصله 7.3 کیلومتری از آغاز مسیر قرار دارد، پس تا قله تنها 2 کیلومتر دیگر مانده است. پاکوب را ادامه می دهیم تا پس از طی 1.2 کیلومتر به گردنه سوتک برسیم. اینجا مرز استان های البرز و مازندان است. با رسیدن به روی گردنه، قله خرسلک در دست راست، قله های سوتک بزرگ و کمان کوه رو به رو و قله سوتک کوچک در دست چپ ما دیده می شوند. پاکوب هر سه مسیر کاملا مشخص است. طبعا ما باید راه دست راست را در پیش بگیریم. کمی جلوتر از کنار صخره ای بزرگ رد می شویم تا به شیب نسبتا تند اما کوتاه انتهایی برسیم. خب این 500 متر پایانی به دلیل سنگی بودن مسیر ممکن است برای بعضی از همنوردان کمی دشوار باشد. پس بهتر است احتیاط کنیم و عجله ای برای رسیدن به قله نداشته باشیم، به ویژه در 100 متر آخر که شاید نیاز باشد دست به سنگ شویم.
قله خرسلک
اکنون روی قله خرسلک(خرسرک) ایستاده ایم. کوهی تنها که یال مشترکی با هیچ قله دیگری ندارد.
در این تاریخ (خرداد 1405) قله تابلوی رسمی و مشخصی ندارد و نام و ارتفاعش را روی تخته سنگی نوشته اند. بگذریم. چشم انداز بسیار زیبایی دور و برمان دیده می شود. در شمال آزادکوه سرفراز، در غرب کمان کوه و سوتک بزرگ، در جنوب و جنوب غرب آبپخشان هرزه کوه(سکه نو، سه چال، دالکولی و….)، کمی پایین تر سکه نو هزارلا، در غرب سرخاب و در جنوب غرب کاهار و ناز افراشته اند. در دور دست های غرب زرین کوه و سات و شاه البرز و در شمال غرب نیز سوتک کوچک در دیدرس مان هستند.
شاید تنها کاری که مانده است، بررسی قله های اطراف و پیش برنامه ریزی برای صعود بعدی است. پس از آن با احتیاط و دقت راه بازگشت را در پیش می گیریم تا ساق و سلامت به خانه بازگردیم.
